آن‌گاه در بلندي‌ها، تكرار بوده‌ها و مانده‌ها، نقش‌هاي بي‌هوده، بادهاي آواره.
آن‌گاه نزديك‌تر، دست‌هاي پينه بسته، سايه‌هاي فراموش شده، قصه‌هاي ناتمام.
مرگ من هيچ دليلي نخواهد داشت، درست مانند زنده‌گي‌ام...<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

/ 1 نظر / 5 بازدید
آرمان

سلام..دروغ چرا..مرگ منم همینطور!!!!!!!