خواب‌هاي‌ات، خواب‌هاي‌ات را دوست دارم.

عزيزترين ِ مهربان‌ام، سلام!

همه را به نام مي‌خوانم، همه را. به تو كه مي‌رسم، سكوت مي‌كنم، نام ات انتهاي حرف‌هاي من است. جايي كه ديگر  صدا نيست و براي ديدن آدم‌ها بايد از زمان جا ماند.
آن‌جا كه تو اي،‌ هيچ كس نيست. همه كه بروند، من بازمي‌گردم، تو مانده باش و همه‌ي اين گنجشككان بي جفت كه تا بهار...

  
نویسنده : الهام ; ساعت ٦:۱۸ ‎ب.ظ روز ٢۸ بهمن ۱۳۸۳
تگ ها :