جهان یک بُعد دارد؛ زمان.

و تو در مستقبل بعید، در بازه‌یی از یک تا یک همیشه زودتر از من می‌خوابی و دیرتر از من بیدار می شوی.

من و دل‌تنگی، دل‌هره، دل‌شوره، دل‌پیچه، دل... دار، دار، دار....

  
نویسنده : الهام ; ساعت ٩:٠٩ ‎ق.ظ روز ۸ بهمن ۱۳٩٠
تگ ها :


 

365

همیشه‌ یک‌جایی توی زندگی، همه چیز یک‌ساله می‌شود و بعد از آن هرچه هست تکرار چیزی‌ست که دیگر تازه‌ نیست – نخواهد بود.

نمی‌دانم قرار بود چطور بشود یا اصلن چطور می‌توانست بشود. شبِ  یک که رسید، منتظر بودم، فکر می‌کردم زمان دیگر نخواهد گذشت، اما گذشت؛ به راحتی ِ 365 شب ِ پی در پی؛ بی من ِ بی تو.

هر چه که بگویم حق مطلب نمی‌شود، انصاف نمی‌شود، هیچ نمی‌شود.

ما را به آب دیده شب و روز ماجراست

زان رهگذر که بر سر کوی‌ش چرا رود
 

  
نویسنده : الهام ; ساعت ۱:۱٢ ‎ب.ظ روز ٢ بهمن ۱۳٩٠
تگ ها :